الهه جنگجوی غول پیکر در توکیو ظاهر می شود
همش دیشب اتفاق اتفاد
داداش من که تو کالجه، یه دفعه ای پیداش شد
تو آپارتمانی که من زندگی میکنم
تا حالا هیچ وقت تو اتاق من نبوده حتی وقتی که باهم تو خونه پدر و مادرمون زندگی می کردیم
واسه همین دیدنش تو همونجایی که تخت خواب و لباسام هستن، قدری عجیب بود
بعدش داداش گفت
ببخشی که دارم مزاحم زندگی روزمرت میشم ، ولی
چت شده؟ مست کردی؟
فاجعه عظیمی در راهه
چی میگی بابا؟
الآن داری اون شایعه احمقانه ای که تو اینترنت چرخیده رو تعریف می کنی؟
جدا باورش کردی؟
فکر نمیکردم انقدر احمق باشی
متاسفم که اینو یه دفه ای بهت میگم
ولی این حقیقت داره. این شهر فردا نابود میشه
در واقع فجایع یه دفه ای اتفاق نمی افتن
اونها قبل از اتفاق افتادن علائم و هشدارهایی دارن
من همیشه فکر میکردم ممکن نیست داداش من همچین چیزایی تعریف کنه
احساس کردم که انگار روبروی پسری نشستم که فقط شبیه داداشمه
و داره سعی میکنه که منو بترسونه
چی؟... اصلا تو کی هستی؟
من همون هشدارم
من می ترسم
اتفاق عجیبی میخواد بیفته
ولی من باید یادم باشه که
اون چیزای عجیب و حتی ماوراء الطبیعه اتفاق می افتن
داداشم گفت
مهمترین نکته اینه که چطوری به یه نشانه یا هشدار عکس العمل نشون بدی
در حالی که درگیر زندگی روزانه خودت هستی
صبر کن
یه لرزش عصبی تو پشتم احساس میکنم
یه جار کار در مورد داداشم میلنگه
نورمال به نظر نمیاد
وقتی پاهام شروع به لرزیدن کرد
داداشم لبخند زد
خیلی خوب، من همشو به خودت میسپرم
شرمنده اگه احساس میکنی که سربرسرت گذاشتم ولی حقیقت دقیقا برعکسه
و بعد بی سر و صدا رفت
و غیبش زد
دیشب من باید به همه هشدار میدادم
باید با تمام وجودم فریاد میزدم که
شهری که داریم توش زندگی می کنیم قراره ناپدید بشه
و روزهای ما به سر رسیده
اصلا چی میتونستم بگم تا حرفم رو باور کنن؟
آخرشم هشدار بهشون نمیرسید
هیچوقت بهشون نگفتم
و حالا این فاجعه خودش
صاف جلوی ما وایساده
تا قبل فردا از این شهر خارج شو
خدایان همیشه خلق کننده نیستن
اینطور هم نیست که خدایان
هرچه بخواهیم و دعا کنیم به ما بدن
و بعد یک غول عظیم
که شبیه انسان بود از آسمان افتاد
دیگه همه فهمیدن موضوع چیه
ترس حقیقی ترین طبیعت خدایانه
به همین خاطره که بنی آدم
براشون به زانو می افتن و خواهش و تمنا و دعا میگن
نسبت به کسی که قراره بلایی سرشون بیاره
و زندگیشونو ازشون بگیره
دنیا طول عمر مشخصی داره
و تازه اگه قرار بود که عمر این دنیا دست خود ما باشه
عمر دنیا تا بی نهایت ادامه خواهد یافت
پس دنیا با جبر اونها رو اینجا خلق کرده
این همونجایی که ما میدونستیم پایان دنیا اجتناب ناپذیره
با این حال، تنها چیزی که میخواستیم ادامه حیات بود
نمیخواستیم دنیا به آخرش برسه
تو روز اول، بشریت و و تمامی مخلوقات زنده ناپدید میشن
میگن: الهه خلق این دنیا رو تو 7 روز آفریده
تو روز دوم، تمام آثار حیات از دنیا ناپدید میشه
ما هم یه عالمه چیز تو این عالم خلق کردیم
تو روز سوم، خورشید و ماه سقوط میکنن و جریان روز و شب متوقف میشه
تو روز چهارم، زمین غرق میشه و همه چیز تو آب شناور میشه
تو روز پنجم، اقیانوس و آسمان ناپدید میشن
ممکنه اینطور به نظر بیاد که همه چیز در یک لحظه نابود میشه
ولی احتمالا نابودی به همون اندازه طول میکشه که آفرینش طول کشیده
اگه 7 روز طول بکشه تا شعله های آتش دنیا رو ببلعه
تو روز ششم، نورها از بین خواهد رفت
همونقدر شانس داری که ازشون فرار کنی
و همه چیز در سایه هرج و مرج و تاریکی فرو میره
فرار کن. زنده بمان
تو میتونی دنیای جدیدی رو با دستات بسازی
تو روز هفتم، فاجعه کارش رو تموم میکنه و برای رسیدن به آرامش، در سکوت خواهد گریست
من نمیدونم خواستگاه این جهان چیه
و اهمیتی هم نمیدم که خدایان به چی فکر میکنن
وقتی دنیا رو به نابودی میره
من برای زنده موندن تلاش میکنم، در حال فرار و انتظار خواهم بود
و امیدم خواهم داشت به اینکه چیزی از من هنوز باقی خواهد ماند
این تازه شروع 7 روز در آتش سوختن است
تا قبل از ظهور دنیای جدید آتش عظیم خواهد آمد